Een potloodrol in een boek!

Ik heb Lobke leren kennen toen ze haar tweede boek op de markt bracht.
Je kon juist zoals nu een gesigneerd exemplaar bestellen. Omdat ze niet ver bij mij uit de buurt woonde ben ik het bij haar thuis gaan ophalen.
We hebben toen wat gepraat en zo vertelde ze dat ze in Breendonk een Femma naaicafe ging oprichten.
Zo zijn we in contact gebleven.
Toen ze vertelde dat ze terug een boek ging uitbrengen was ik meteen enthousiast.
Na wat over en weer gepraat en mijn voorstel om te helpen vroeg ze of ik geen potloodrol kon ontwerpen.
Ik heb het aanbod met beide handen aangenomen en ben beginnen ontwerpen.
Nu bestaan er al veel potloodrollen en was het dus een uitdaging om met iets nieuws op de proppen te komen.
Ik ben vanuit mijn eigen ervaring beginnen te denken. Mijn conclusie was, leuk een potloodrol om mee te nemen maar wat als de punt afbreekt of wat als ze iets willen uitgommen? Dat komt met mijn kids niet goed.
Dus heb ik er een pennenzakje aan vast gemaakt om er een slijper en een gom in te kunnen steken.
Hij is ook groot genoeg om er een kinderschaartje enzo in te steken.
Wat ik ook belangrijk vond was dat ze de potloodrol zelf konden open en dicht doen.
Dus werkte ik met een rekker in plaats van lintjes!
Als het nadenken gedaan was kwam voor mij het spannendste stuk, het ineen zetten.
Lobke had een stofje uit de webshop uitgekozen dat perfect bij haar boek paste.
Ik ben nog nooit zo blij geweest dat alles klopte!

Als ik het gaan afgeven ben had ik ook wat zenuwen en dan was het wachten op het boek!
Het is een heel mooi en leuk boek geworden eentje dat ik zoals de vorige wel een paar keer cadeau ga geven! Een boek vol leuke uitstapjes en kinderdingen voor elke week van het jaar!

Bedankt Lobke voor deze mooie kans en veel succes met je boek!

En wat denken jullie? Missie geslaagd?

Liefs Katrien

Foto's: Yves Schepers

Boek: Lobke Gielkens

Ontwerp potloodrol: Katrien Vrancken

Stof: Jongens toch!

Mama, ik wil een dekbedovertrek!

 Mama ik wil een nieuw dekbedovertrek en jij moet dat zelf maken! Zo kwam Casper een paar weken geleden bij mij staan als ik een jurkje aan het maken was voor mij!

Casper kennende betekend dat nu onmiddellijk! Hij heeft ASS en wachten staat niet echt in zijn woordenboek. Ik heb hem uitgelegd dat mama eerst haar kleedje ging afmaken en dan ging beginnen aan zijn dekbedovertrek. 

Na wat bedenkingen ging hij er toch mee akkoord. We hebben toen alvast een stofje gekozen in de berging wat ook hielp om het wachten wat dragelijker te maken.

Eenmaal mijn jurk af was ben ik van start gegaan.

Ik ben op het internet de afmetingen gaan opzoeken van het dekbedovertrek en het hoofdkussen. Ik heb voor het dekbedovertrek aan de zijkanten en bovenkant 1cm bijgerekend en voor de onderkant 4cm.

Voor de onderkant heb ik de zoom 2keer 2cm omgeplooid en vast gestikt.

Dan heb ik de hem rondom rond vastgestrikt en langs de onderkant 70cm opengelaten. Om het donsdeken goed in de overtrek te laten heb ik kamsnaps bevestigd om de opening dicht te maken.

Met zo een wroetvarkentje als Casper geen overbodige luxe!

Voor het hoofdkussen heb ik rond om rond ook één cm bij gerekend en aan de kanten waar het kussen in gaat ook 4cm.

Die kanten heb ik ook op 2x2cm omgestikt. Hier vond ik het aanbrengen van kamsnaps ook geen slecht idee. Aangezien dat het hoofdkussen van Casper ook afziet van zijn gewroet.

Het heeft eventjes geduurd voor de foto's konden genomen worden maar zoals je ziet is hij lekker on het dromenland!

Hebben jullie al eens een dekbedovertrek gemaakt?

Liefs Katrien! 

Stof: Jongens toch!

Patroon: zelfgetekend

Bandwerk!

Hier kon je al lezen dat Nick een groeischeut had gekregen.
Vooral pyjama's waren een probleem. Ze waren echt te klein en ik vond er geen mooie in de winkel!
Nu eenmaal dat het patroon over getekend is is het zwaarste werk gedaan en dan kan het leukste werk beginnen. De stofjes kiezen in de berging!
Deze twee rolden nog vanonder de overlock!

Ik gebruikte deze keer boorstof om de rek in te steken ipv de stof.
Omdat nick graag een duidelijk teken heeft van wat de voorkant en de achterkant is heb ik er labels ingestikt. Hiervoor gebruikte ik restjes stof. Ik heb nu wel gemerkt dat ze opkrullen dus de volgende keer ga ik ze dubbelen.

Samen met de vorige pyjama kan hij weer een even verder!

Patroon: Dandy pyjama van Pyjama Party
Stof: Jongens toch!

Wat vinden jullie het leukst aan naaien?

Liefs Katrien! 

Eentje om trots op te zijn!

De tweede hoed van het schooljaar is af! Het is een hoed geworden waar ik heel trots op ben.
Met deze hoed ben ik helemaal uit mijn comfortzone gegaan.
De opdracht was een hoed met incrustatie maken. Dit betekend dat je een tekening in je hoed verwerkt. Heel simpel uitgelegd; je knipt de tekening uit je hoed en je naait onzichtbaar de tekening in een andere kleur er terug in. Veel met de hand naaien dus. Iets waar ik niet veel geduld voor heb en mijn leerkracht kan dat beamen!
Mijn eerste gedachte was we maken het ons gemakkelijk en we nemen een cirkel of een vierkant.
Maar een creatieve geest kan je niet tegen houden en eenmaal ik begon te brainstormen was er geen houden aan.
Het begon met de keuze van mijn cloche.
Na het bekijken van de kleurkeuze en mogelijkheden had ik besloten waarom eens geen dierenprint!
Daar passen natuurlijk geen cirkels of vierkantjes bij maar wel een jachtluipaard dat springt!
Tja daar ging mijn "ik maak het mij gemakkelijk idee"!
Dan bij de keuze van de mal vond ik in de klas niets dat mij aansprak en een mede collega had bij haar thuis een mooie vintage mal liggen.
Een hele mooie maar wat heb ik gezwoegd om mijn cloche erover te krijgen, De eerste keer dat mijn vingers echt pijn deden op het eind van de les.
Hier is het resultaat!

Hebben jullie al eens iets gemaakt dat niet in je comfortzone paste? 

Liefs Katrien!

Het eerste cadeau van het jaar!

Of ik naar een verjaardagsfeestje wou komen?
Natuurlijk, zo iets sla ik nooit af.
Dan komt natuurlijk de vraag welk cadeautje neem je mee.
Om het mij wat gemakkelijker te maken heb ik aan de jarige gevraagd wat er op haar verlanglijstje stond.
Het antwoord kwam al rap en het was een nieuwe zelfgemaakte handtas.
Al was de verleiding groot om eens iets nieuws te proberen toch heb ik wegens tijdsgebrek terug gegrepen naar een model dat ik al een paar keer gemaakt had. Dat gaat toch altijd iets vlotter dan iets voor de eerste keer maken.
De eerste keer was in de hoeden les twee jaar geleden en het patroon kwam van mijn leerkracht.
Ik had nog een restje jeansstof en in mijn berging vond ik het ideale stofje om er bij te combineren.
Dit was het resultaat!

In de middelste stof zit en een groen accent en dat heb ik laten terug komen in de sierstiksels en de knoopsgaten.

Die knoopsgaten hebben mij wel even bezig gehouden. Mijn machine maakt die wel automatisch maar het lukte mij niet om mijn machine te laten werken. Gelukkig kon ik beroep doen op mijn hulplijn, Hilde van Lazuli! Bedankt Hilde!

Na het maken van de acht knoopsgaten kwam het belangrijkste, ze open maken.

Hier voor gebruik ik een klein trucje dat ik geleerd heb mijn leerkrachten zo lang geleden.

Als je op het einde van je knoopsgat een speld steekt ben je al zeker dat je niet kan doorschuiven met je losdoener. 

De handtas werd afgegeven en ontvangen met het compliment dat ik heel mooie dingen maak.

Altijd fijn om te horen.

Patroon: Martine Verstraeten

Stof: Jongens toch! en restje

Wat is jullie eerste cadeau van het jaar?

Liefs,Katrien!