zondag 26 maart 2017

Wie had dit ooit gedacht! Een short!

Zoals jullie hier al hebben gelezen ben ik heel veel afgevallen.
Het was toch even wennen aan een nieuw lichaam maar met een nieuw lichaam komt ook een nieuw garderobe!
Hier was het ook weer aanpassen en zoeken wat staat mij, wat vindt ik leuk, welke stijl past er nu bij mij?

Een hele nieuwe garderobe maken zag ik echt niet zitten dus werd er veel bijgekocht en eigenlijk niet veel genaaid.
Nu af en toe lukte het mij toch om achter mijn naaimachine te zitten.
Vooral als er dan een creatie in mijn hoofd begon te vormen of als ik ineens perfect wist wat ik met welk stofje zou maken.
Zo is dus mijn nieuwe wintershort tot stand gekomen.
Dat ik ooit korte shorten ging dragen dat had ik nooit gedacht.

De Scarlet short van La Maison Victor. Ik had van mijn nicht een hele zak met allemaal vintage stofjes gekregen daar zat een stuk wol tussen met pied de poule dessing.
Ik had juist niet genoeg om al mijn patroondelen eruit te halen dus maakte ik het zak deel in effen zwart.
Ik heb er toch een paar uur over gedaan eer hij helemaal af was. Het maken van een gulp sluiting zat heel ver in mijn achterhoofd en ik was wel blij dat er tekeningen waren om op af te gaan.




Het kiezen van de knoopjes vond ik ook een moeilijke beslissing maar uiteindelijk heeft mijn voorliefde voor vintage het gehaald.











Ik ben super blij met het resultaat en ik heb ze toch al een paar keer met fierheid gedragen!
Hebben jullie soms zo van die ingevingen?
Liefs Katrien!

Patroon; Scarlet short van La Maison Victor
Stof; gekregen van mijn nicht Dana
Knoopjes; Blender Vintage winkel ( die nu helaas dicht is)

maandag 5 september 2016

Blijven zwemmen, blijven zwemmen! + giveaway!

Hier zijn we weer, na een paar maand stilte!
Alles is verhuisd en staat ongeveer op zijn plaats en nu is er dus weer tijd om te naaien.
Met het begin van het schooljaar was het dus tijd om de jongens van nieuwe zwemzakken te voorzien.
Ik dook in mijn stoffenvoorraad en vond zowel in de webshop als in mijn privé collectie leuke stofjes.
Ik werkte de zwemzakjes langs de binnenkant af met waterafstotende stof en ze werden elk voorzien van hun naam in flockfolie. Lang leve de silhouette cameo!








De oudste twee wouden wel poseren maar de jongste absoluut niet. Dus werd de zwemzak even aan zijn rug gehangen als hij aan het spelen was.








Omdat het zo lang geleden is doen we er  een extraatje bij. Wat kan je winnen; een naam in flockfolie!
Wat moet je doen, volg mij op Facebook, volg mij op instagram en deel deze post!
Zondag 11 september wordt de winnaar bekend! 
Veel succes!

Welke zwemzak vinden jullie het leukst?
Liefs Katrien




Stof; jongenstoch & Le tissu chien verte
Ontwerp; eigen creatie












zondag 5 juni 2016

Rokjes, rokjes, rokjes!

Het is al geweten dat ik drie zonen heb.
Als er dan eens de vraag komt om rokjes te maken dan zeg ik niet nee!
Een welkome afwisseling van al die broeken en T-shirts.
Ik kreeg de vrijheid om zelf te stofjes te kiezen. Het moest alleen niet te roze zijn!
Ideaal dus om in mijn berging op zoek te gaan naar leuke stofjes.
Deze zijn het geworden.




 
 

 
 

 
 

Ik gebruikte het patroon van Mme Zsazsa en zette er vanboven boordstof aan.
Laat de zomer nu maar komen, ik ben er zeker van dat ze veel gedragen gaan worden.

Hoe werken jullie je rokjes aan de taille af?
Liefs Katrien!

Patroon: Mme Zsazsa
Stof: Jongens toch

maandag 9 mei 2016

Leef en durf loslaten!



Al twee jaar zit deze blogpost in mijn hoofd maar tot nu toe is hij nog nooit op papier geraakt zoals ze dat zeggen.
Wie mij kent, kent dit verhaal. Waarom het dan nog neer schrijven?
Omdat ik op dit moment in mijn leven misschien meer dan ooit de mensen mis, misschien omdat het gisteren Moederdag was, misschien omdat het morgen drie jaar geleden is en misschien omdat het tijd is om het los te laten en het een plaats te geven.




Acht jaar geleden werd je ziek. Wat begon met een appendicitis eindige in een strijd van vijf jaar tegen darmkanker. Vijf jaar van over en weer geslinger van hoop naar verdriet. Tot meer dan drie jaar geleden een week voor mijn verjaardag je belde om te zeggen dat de strijd gestreden was en ze niets meer konden doen. Nog een paar weken tot een paar maand gaven ze je nog. Nog elk jaar rond mijn verjaardag loop ik lastig rond. Onbewust meestal, tot het mij opvalt dat ik niet te genieten ben en dan komt alles weer boven. Op 10 mei ben je dan gestorven. Mijn papa, mijn papa die leefde voor de kleine dingen. Die genoot van zijn weekends in de ardennen, van te vissen, van te wandelen met zijn hond en vooral van tijd door te brengen met zijn kleinkinderen.






Dit moment staat in mijn geheugen gegriefd voor altijd.
Onze Nick die geen warme frietjes wou eten ging naast jou zitten en jij moest blazen. Zo hebben jullie samen heel het pakje van de eerste tot de laatste friet koud geblazen.
Je begrafenis heb je zelf geregeld, de teksten, de muziek en je afscheidsbrief.
Die eindigde met Leef en durf loslaten!
Iets wat ik probeer maar dat ho zo moeilijk is. Soms zou ik zo graag jou relaxtheid hebben maar ik heb andere dingen mee gekregen van jou. Mijn liefde voor Sify, mijn liefde voor boeken en mijn liefde voor muziek.

Drie maand later was je niet meer alleen daarboven maar is bompa je komen vergezellen.
Hij was ook allang niet zo goed en alsof hij het voelde is hij na jou dood heel rap bergaf gegaan.
Onze bompa die met al zijn kleinkinderen vanachter in de witte Lada samen met marain elke zaterdag naar de zoete waters reed. Om rijstpap te gaan halen, om te spelen en frietjes te eten.
Bompa die altijd de restjes van de klein kinderen kreeg en verder heel stil in zijne zetel zat.
Bompa die mij en mijn zus jaren over en weer naar school in Bertem heeft gebracht en zonder morren ons overal naar toe reed.
Bompa die samen met marain jaren voor mij en mijn zus heeft gezorgd.
Mijn liefde voor eten komt waarschijnlijk van hem en ook het stil zijn.




Als je dan denkt ok nu is het genoeg geweest met afscheid nemen krijg je zes maand later te horen dat je moeder hervallen is van borstkanker en dat het terminaal is.
De relatie met mijn mama is altijd heel moeilijk gelopen eentje van aantrekken en afstoten.
Dit liedje heb je vroeger grijs gedraaid en is me altijd bijgebleven.
Neil Young, Like A Hurricain. I Wanne love you but i'm getting blown away!
Met heel veel gemengde gevoelens heb ik die periode beleefd.
Veel herinneringen goede en kwade kwamen boven.
Als je een moeilijke relatie hebt met een van je ouders wil je zeker zijn dat je er niet op lijkt. In die periode en ook in de periode die ik nu meemaak moet ik eerlijk toegeven dat ik veel meer op je lijk dan dat ik dacht.
Je hebt mij je creativiteit gegeven, je liefde om bij te leren, om steeds nieuwe dingen te proberen en te ontdekken. De chaos in mijn hoofd komt ook van jou.




Is het omdat het zo kort opeen was dat ik het moeilijk heb om het los te laten, is het omdat het proces van afscheid nemen bij zowel mijn papa als mama door externe factoren bemoeilijkt werd. Ik weet het niet. Ik weet wel dat het tijd wordt om het wat los te laten en ik hoop dat er over schrijven helpt.

Liefs Katrien!


vrijdag 29 april 2016

In het kader van kast uitbereiding en gebrek aan tijd rolde er een leuk maar simpel rokje van onder mijn machine.
Ik koop niet veel patroon boeken meer maar de knip van maart 2016 kon ik niet laten liggen.
Er stonden te veel leuke patronen in waaronder een leuke rok met een stolpplooi en klassieke plooi.
Alleen de zoektocht in welke stof ik hem zou maken was iets moeilijker. Ik wou hem eerst maken in een stof met rand vanonder maar daar leende het patroon zich niet voor. Dus werd er wat verder in de stoffenmand gezocht en kwam ik een stuk soepele jeans tegen. Ideaal want tot nu toe had ik in de winkel geen leuke jeansrok gevonden.
Er werd dus geknipt en gestikt en op een voormiddagje was hij af.
Omdat Casper graag foto's pakt heb ik aan hem gevraagd om wat foto's te nemen.
Het was s'morgens vroeg dus ik was nog niet echt wakker wat dus duidelijk op de foto's te zien is.



Ik ben blij met het resultaat alleen denk dat ik hem de volgende keer wat korter ga maken.


 
 
 
Hoe bepalen jullie de lengte van jullie rok?
 
Liefs Katrien!
 
 
Patroon: knip maart 2016
Stof: modecoupon
Foto's: Casper
 

zondag 10 april 2016

Een potloodrol in een boek!

Ik heb Lobke leren kennen toen ze haar tweede boek op de markt bracht.
Je kon juist zoals nu een gesigneerd exemplaar bestellen. Omdat ze niet ver bij mij uit de buurt woonde ben ik het bij haar thuis gaan ophalen.
We hebben toen wat gepraat en zo vertelde ze dat ze in Breendonk een Femma naaicafe ging oprichten.
Zo zijn we in contact gebleven.
Toen ze vertelde dat ze terug een boek ging uitbrengen was ik meteen enthousiast.
Na wat over en weer gepraat en mijn voorstel om te helpen vroeg ze of ik geen potloodrol kon ontwerpen.
Ik heb het aanbod met beide handen aangenomen en ben beginnen ontwerpen.
Nu bestaan er al veel potloodrollen en was het dus een uitdaging om met iets nieuws op de proppen te komen.
Ik ben vanuit mijn eigen ervaring beginnen te denken. Mijn conclusie was, leuk een potloodrol om mee te nemen maar wat als de punt afbreekt of wat als ze iets willen uitgommen? Dat komt met mijn kids niet goed.
Dus heb ik er een pennenzakje aan vast gemaakt om er een slijper en een gom in te kunnen steken.
Hij is ook groot genoeg om er een kinderschaartje enzo in te steken.
Wat ik ook belangrijk vond was dat ze de potloodrol zelf konden open en dicht doen.
Dus werkte ik met een rekker in plaats van lintjes!
Als het nadenken gedaan was kwam voor mij het spannendste stuk, het ineen zetten.
Lobke had een stofje uit de webshop uitgekozen dat perfect bij haar boek paste.
Ik ben nog nooit zo blij geweest dat alles klopte!




Als ik het gaan afgeven ben had ik ook wat zenuwen en dan was het wachten op het boek!
Het is een heel mooi en leuk boek geworden eentje dat ik zoals de vorige wel een paar keer cadeau ga geven! Een boek vol leuke uitstapjes en kinderdingen voor elke week van het jaar!








Bedankt Lobke voor deze mooie kans en veel succes met je boek!
En wat denken jullie? Missie geslaagd?
Liefs Katrien


Foto's: Yves Schepers
Boek: Lobke Gielkens
Ontwerp potloodrol: Katrien Vrancken
Stof: Jongens toch!









vrijdag 8 april 2016

Mama, ik wil een dekbedovertrek!

 Mama ik wil een nieuw dekbedovertrek en jij moet dat zelf maken! Zo kwam Casper een paar weken geleden bij mij staan als ik een jurkje aan het maken was voor mij!
Casper kennende betekend dat nu onmiddellijk! Hij heeft ASS en wachten staat niet echt in zijn woordenboek. Ik heb hem uitgelegd dat mama eerst haar kleedje ging afmaken en dan ging beginnen aan zijn dekbedovertrek. 
Na wat bedenkingen ging hij er toch mee akkoord. We hebben toen alvast een stofje gekozen in de berging wat ook hielp om het wachten wat dragelijker te maken.
Eenmaal mijn jurk af was ben ik van start gegaan.




Ik ben op het internet de afmetingen gaan opzoeken van het dekbedovertrek en het hoofdkussen. Ik heb voor het dekbedovertrek aan de zijkanten en bovenkant 1cm bijgerekend en voor de onderkant 4cm.
Voor de onderkant heb ik de zoom 2keer 2cm omgeplooid en vast gestikt.
Dan heb ik de hem rondom rond vastgestrikt en langs de onderkant 70cm opengelaten. Om het donsdeken goed in de overtrek te laten heb ik kamsnaps bevestigd om de opening dicht te maken.
Met zo een wroetvarkentje als Casper geen overbodige luxe!




Voor het hoofdkussen heb ik rond om rond ook één cm bij gerekend en aan de kanten waar het kussen in gaat ook 4cm.
Die kanten heb ik ook op 2x2cm omgestikt. Hier vond ik het aanbrengen van kamsnaps ook geen slecht idee. Aangezien dat het hoofdkussen van Casper ook afziet van zijn gewroet.




Het heeft eventjes geduurd voor de foto's konden genomen worden maar zoals je ziet is hij lekker on het dromenland!







Hebben jullie al eens een dekbedovertrek gemaakt?

Liefs Katrien! 

Stof: Jongens toch!
Patroon: zelfgetekend